contact-icon-small

english

ΑΡΘΡΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

ΓΙΑΤΙ ΔΟΘΗΚΕ ΕΝΤΟΛΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΥΜΠΑΝ ΠΛΑΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΝΟΥ;

Η αντιγραφή απαγορεύεται

Grand_Universe_by_ANTIFAN_REAL.jpg,

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ,
ΕΙΝΑΙ ΔΟΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ,
ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ:
«ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ; ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ»


ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ: «ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ»


Η Υπέρτατη Άρρητος Αρχή και Πατέρας των Πάντων, είναι ο Κύριος Δημιουργός ενός συνόλου Υπερκόσμων: Των Υπερσυμπάντων του Αληθινού Αδιάσπαστου Φωτός, της Βασιλείας των Ουρανών.

Ypersimpanta2-.jpg

Τα 72 Υπερσύμπαντα της Αρρήτου Αρχής, με την Άρρητο Αρχή στο κέντρο αποτελούμενη από τους 5 αιώνες/Ιδιότητες/Αρχέτυπα

Προκειμένου η δημιουργία Του να είναι Πλήρης, διαθέτει μέσα στην Ολότητά Του, ένα σύνολο Ιδιοτήτων/Αρχετύπων, οι οποίες τροφοδοτούν και στηρίζουν αδιαλείπτως αυτή την δημιουργία.


Το Απόκρυφο Ευαγγέλιο του Ιωάννη χαρακτηρίζει αυτές τις βασικές Ιδιότητες/Αρχέτυπα της Αρρήτου Αρχής που Την πλαισιώνουν, ως τους πέντε Αιώνες  (τον πενταπλό Αιώνα του Πατέρα)

Arritos Arxi-Barbelo_1.jpg, Άρρητος Αρχή, Μπάρμπελο, Υπερσύμαντα, Υπερσύμπαν, Υπερκόσμοι,

Barbelo η θηλυκή εκδήλωση της Αρρήτου Αρχής, αντικατοπτρίζει το Φως του Πατέρα

Όπως σε μια κυψέλη μελισσών, υπάρχει μόνο μία βασίλισσα και μέσα σ’ αυτή την κυψέλη, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τα Υπερσύμπαντα του Αληθινού Φωτός. Η θέση λοιπόν της Υπέρτατης Αρρήτου Αρχής, μπορεί να παρομοιαστεί με την μοναδική «Βασίλισσα» μέσα σ’ ένα μελίσσι.


Οποιαδήποτε Ολότητα του συνόλου των Υπερσυμπάντων ―μέσω της διαδικασίας που περιγράφεται στο βιβλίο― έχει τη δυνατότητα να συλλέξει τις πέντε βασικές ιδιότητες που θα την κάνουν άρτια, ώστε στη συνέχεια να γίνει μια ΝΕΑ Άρρητος Αρχή και να δημιουργήσει ένα ΝΕΟ δικό της σύνολο Υπερσυμπάντων μέσα στους ΑΧΑΝΕΙΣ ΚΟΣΜΟΥΣ του Αληθινού Φωτός.


Υπάρχουν ΑΠΕΙΡΑ σύνολα Υπεσυμπάντων που απαρτίζουν Εκείνους τους Υπερκόσμους, όπου στο κάθε ένα, υπάρχει μόνο ΜΙΑ Άρρητος Αρχή.


Κάθε ένα σύνολο Υπερσυμπάντων, είναι μόνο ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Εκείνων των Υπερκόσμων, γι’ αυτό και την δική μας Άρρητο Αρχή, την αποκαλούμε ΠΑΤΕΡΑ.


Η κάθε Υπερσυμπαντική οικογένεια, ανήκει ως μέλος σε μια «πόλη» που ανήκει σε κάποια «χώρα» που ανήκει σε κάποια «ήπειρο», που ανήκει σε κάποιο «πλανήτη» ΕΚΕΙΝΩΝ ΤΩΝ ΑΠΕΙΡΩΝ ΚΟΣΜΩΝ (ΑΙΩΝΩΝ) ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΦΩΤΟΣ.


Εμείς βέβαια (οι φυσικοί άνθρωποι) ασχολούμαστε μόνο με το δικό μας Υπερσύμπαν απ’ το οποίο προέκυψαν ―αφού εξέπεσαν― αφενός ο δικός μας δημιουργός, Γιαλδαβαώθ/Εωσφόρος, καθώς και οι Ουράνιοι Άνθρωποι, όπου στη συνέχεια ενσαρκώθηκαν στην πυκνή ενεργειακά ύλη του απαγορευμένου σύμπαντος/δένδρου, της Γνώσης του Καλού και του Κακού.


Η φιλοδοξία, είναι μια ανύπαρκτη κατάσταση Σ’ Εκείνους τους κόσμους, γι’ αυτό σ’ Εκείνες τις Ολότητες, δεν προκύπτει και η ανάγκη για το «κυνήγι» του συνόλου των 5 ιδιοτήτων, ώστε να γίνουν μια νέα Άρρητος Αρχή και να δημιουργήσουν ένα δικό τους σύνολο Υπερσυμπάντων. …Αυτά συμβαίνουν μόνο στον υποβαθμισμένο ενεργειακό-υλικό κόσμο/σύμπαν μας.


Παρόλα αυτά όμως, η ιδιότητα του «δημιουργείν» υπάρχει· και όταν κάποια Ολότητα διακατέχεται από αυτήν την ιδιότητα, έχει την ευχέρεια να εγκαταλείψει (για λίγο, ή για πολύ, ή ―ελάχιστες φορές― για πάντα) την Πνευματική Πατρίδα Της, και σ’ έναν ουδέτερο «χώρο» (καταχρηστικά χρησιμοποιείται η λέξη «χώρος») να εκδηλώσει την δημιουργική Της τάση.


Όπως ένας καλλιτέχνης του κόσμου μας έχει την ελευθερία να ιδρύσει έναν χώρο, προκειμένου να εκθέσει τα δημιουργήματά του, κάτι αντίστοιχο γίνεται και σ’ Εκείνους τους Κόσμους, όταν κάποια Ολότητα προτίθεται να δημιουργήσει.


Ιδρύει ή εγκαθίσταται σε έναν «χώρο» ανεξάρτητο της Πατρικής κυριαρχίας, και εκεί εκδηλώνει την δημιουργική της τάση. Αυτή η κατάσταση ούτε απαγορεύεται, ούτε θεωρείται λάθος.


Έτσι, η Ολότητα που προτίθεται να δημιουργήσει, δημιουργεί αρχικά μια «πλατφόρμα δράσης» και εκεί, εκδηλώνει τη δημιουργία της.


Όλη αυτή η κατάσταση, αρχικά είναι Πνευματική. Επειδή όμως βρίσκεται αποκομμένη από την Κύρια Πνευματική Πηγή, αλλά και επειδή η συγκεκριμένη Ολότητα δεν διαθέτει ενσωματωμένη μέσα της την Ιδιότητα της Πηγής της Ζωής ―μία από τις βασικές ιδιότητες της Αρρήτου Αρχής― ώστε να ζωοποιεί διαρκώς τα δημιουργήματά της, αυτά τα γεννήματα, μετά από κάποιο «διάστημα» μεταπίπτουν στην κατάσταση της ενέργειας και μεταβάλλονται σε ενεργειακά όντα.


Ας μην ξεχνάμε το αξίωμα, ότι η Ενέργεια είναι η έκπτωση του Πνεύματος. Όταν δηλαδή το Πνεύμα εκπίπτει, μεταβάλλεται σε διττή ενέργεια.


Δημιούργησε λοιπόν η Ολότητα που περιγράφουμε την πρώτη πλατφόρμα δημιουργίας. Αυτή η Ολότητα στη συνέχεια, μπορεί να εγκατέλειψε το δημιούργημά της, επιστρέφοντας στους Άρρητους Κόσμους, αλλά και σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να παρέμεινε μαζί τους, μεταβαλλόμενη κι αυτή σιγά σιγά, από Πνευματική Ολότητα, σε ενεργειακή οντότητα. Τα δημιουργήματά της όμως σε κάθε περίπτωση, παρέμεναν για πάντα στον τόπο όπου αρχικά εκδηλώθηκαν, χωρίς να έχουν την δυνατότητα να μεταβούν στους χώρους των Υπερκόσμων.


Όταν εμφανιζόταν πάλι κάποια άλλη Ολότητα από τους Κόσμους των Υπερσυμπάντων που διέθετε κι αυτή την ιδιότητα του «δημιουργείν», είχε την επιλογή αντί να δημιουργήσει από μηδενική βάση μια νέα «πλατφόρμα δημιουργίας», στο χάος, να χρησιμοποιήσει ως βάση της, την «πλατφόρμα δημιουργίας» της προηγούμενης Ολότητας, και απλά να προσθέσει μια επιπλέον νέα στοιβάδα.


Αυτή η νέα στοιβάδα θα φιλοξενούσε τα Πνευματικά δημιουργήματα αυτής της νέας Ολότητας, όπως σε κάποιον εκθεσιακό χώρο του κόσμου μας, μπορεί στον πρώτο όροφο π.χ. να εκτίθενται τα δημιουργήματα ζωγραφικής ενός ζωγράφου, στον δεύτερο όροφο μια έκθεση γλυπτικής, στον τρίτο όροφο μια έκθεση αγγειοπλαστικής κοκ. Αυτά τα Πνευματικά δημιουργήματα («εκθέματα»), είχαν την ίδια τύχη με τα προγενέστερα, όπου μετά την ολοκλήρωση του κύκλου της δημιουργίας τους, θα μετέπιπταν σε ενεργειακή κατάσταση.


Αυτές τις «πλατφόρμες δημιουργίας», οι ανατολικές θρησκείες τις ερμηνεύουν ως «δημιουργίες του Βράχμα» και τις εντάσσουν στις «ημέρες και στις νύχτες του Βράχμα» ή στις «ανάσες του Βράχμα», που με κάθε εκπνοή του Βράχμα εκδηλώνεται μια νέα δημιουργία και με κάθε εισπνοή, η δημιουργία αυτή προσροφάτε πάλι πίσω και παύει να υπάρχει.


Το αρχαιότερο Βιβλίο της Ανατολής, το Βιβλίο των Τζιαν, περιγράφει την περίοδο μιας νύχτας του Βράχμα:

 

Βιβλίο Των Ντζιάν ‘Κοσμική Εξέλιξη’ Στάντζα Ι

«§1. Η αιώνια Καράνα (=Αιτία), τυλιγμένη στα παντοτινά αόρατα πέπλα της, κοιμόταν και πάλι για επτά αιωνιότητες.
§2. Χρόνος δεν υπήρχε, γιατί κοιμόταν στο άπειρο στήθος της διάρκειας.
§3. Παγκόσμιος Νους (=δημιουργός) δεν υπήρχε, γιατί δεν υπήρχαν ΑΧ-ΧΙ (=Ουράνια όντα) για να τον περιβάλλουν.
§4. Οι επτά δρόμοι για την ευδαιμονία δεν υπήρχαν. Οι μεγάλες αιτίες του πόνου δεν υπήρχαν, γιατί δεν υπήρχε κανένας να τις παράγει και να πιαστεί στα δίχτυα τους. […]
§6. Οι επτά υπέρτατοι κύριοι και οι επτά αλήθειες είχαν πάψει να υπάρχουν.
§7. Οι αιτίες της ύπαρξης είχαν εξαλειφθεί. Το αόρατο που υπάρχει αναπαυόταν στο αιώνιο μη ον, το μοναδικό ον.
§8. Μόνο η μια μορφή της ύπαρξης απλωνόταν απεριόριστη, χωρίς αιτία, μέσα σε ύπνο χωρίς όνειρα.»


Εδώ πρέπει να ανοίξουμε μια παρένθεση για να σημειώσουμε, ότι όλες αυτές οι δημιουργίες ΔΕΝ εκδηλώνονται σε πυκνά υλικό πεδίο, αλλά ενώ ξεκινούν από Πνευματικό επίπεδο, καταλήγουν σε ενεργειακό. Η δημιουργία του πυκνά ορατού υλικού σύμπαντος, ήταν μια διαστροφική παρενέργεια της πτώσης.


Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δημιουργήθηκαν πολλές «πλατφόρμες δημιουργίας» που μετετράπηκαν σε ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ στοιβάδες (ορόφους), καθώς η μία επικάθονταν πάνω στην άλλη σχηματίζοντας μια ενεργειακή περιδινούμενη σπείρα.

^6AECBE38EA35473C84F576E9BBAC810E6DECAF9282F22E080F^pimgpsh_fullsize_distr-.jpg, σπείρα σύμπαν,

Αυτά είναι τα παλαιά ενεργειακά κατάλοιπα δημιουργίας. Αυτό είναι το απαγορευμένο δένδρο της Γνώσης του καλού και του κακού, που γύρω του είχε κουλουριαστεί (σε σπείρα) ο όφις/Εωσφόρος. Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος περιγράφει πολύ χαρακτηριστικά αυτά τα παλαιά κατάλοιπα δημιουργιών:

 

Ερμής Τρισμέγιστος, Κεφ. 1 

«§4. Ύστερα από λίγη ώρα είδα ένα κατωφερές σκοτάδι γεννημένο μερικά, φοβερό και στυγνό σε σπειροειδή σχηματισμό, σαν φίδι. Είδα επίσης να μεταβάλλεται το σκοτάδι εκείνο σε μια υγρά φύση αφάνταστα ταραχώδη, από τα βάθη της οποίας έβγαινε πυρωμένος καπνός, κι άκουσα κι’ έναν ανεκλάλητο σπαρακτικό ήχο και μια άναρθρη βοή σε φωνή πυρός.»

82498, δράκος, εωσφόρος,

Όταν ο δημιουργός του κόσμου μας  Γιαλδαβαώθ ή Εωσφόρος ή Δεύτερος Νους δημιουργός* ―ως μια Ολότητα των Υπερκόσμων της Αλήθειας με την ιδιότητα του «δημιουργείν»— αποφάσισε να δημιουργήσει, αντί να ξεκινήσει από μηδενική βάση μια νέα «πλατφόρμα δημιουργίας», επέλεξε ως πεδίο δράσης του, το σύνολο των ενεργειακών (πλέον) στιβάδων των προηγούμενων δημιουργιών, ώστε να τις εντάξει όλες κάτω από τον έλεγχο της δημιουργικής του τάσης.


Από αυτές τις ενεργειακές στοιβάδες ―των προγενέστερων δημιουργιών― προβάλλονται σήμερα στο υλικό πεδίο οι εικόνες των όντων και των φυτών που απαρτίζουν τον ορατό κόσμο μας, σαν ολογράμματα.


Ας ανοίξουμε όμως μια παρένθεση για να δούμε πως περιγράφεται αυτός ο δεύτερος Νους δημιουργός από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο:


Ερμής Τρισμέγιστος ΚΕΦ. 1

«§9. Ο δε Νους-Θεός αρσενικός-θηλυκός όντας, ζωή και φως υπάρχων, γέννησε άλλον Δημιουργό Νουν (2ος, ο δημιουργός του κόσμου μας) από Πυρ και πνεύμα.
Αυτός ο δεύτερος Νους, δημιούργησε τους διοικητές του αισθητού κόσμου που περικλείεται σε επτά κύκλους, η διοίκηση των οποίων καλείται Ειμαρμένη.»


* Αποκαλείται από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, Δεύτερος Νους Δημιουργός , επειδή για την δική μας δημιουργία, είναι όντως δεύτερος.

Ο Τρισμέγιστος ως Πρώτον (Νου-Θεό), θεωρεί τον Υιό, κτήτορα του συγκεκριμένου Υπεσύμπαντος (ενός εκ των 72 Υπερσυμπάντων της Αρρήτου Αρχής) απ’ όπου προέκυψε το πρόβλημα, και Πηγή αφενός του Γιαλδαβαώθ και αφετέρου των Ουράνιων Ανθρώπων.
Αυτός ο Υιός στην προκειμένη περίπτωση του κόσμου μας, είναι ο Χριστός, με Πατέρα Του, την Άρρητο Αρχή του συνόλου των 72 Υπερσυμπαντων.


Μια άλλη βιβλιογραφική πηγή διευκρινίζει ευκρινέστερα την θέση του δημιουργού του κόσμου μας


ΠΛΩΤΙΝΟΣ ΈΝΝ. V,IV1 – ΠΡΟΚΛΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ II-Ψ- ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΕΡΟΠΑΓ.Π. ΘΕΙΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ. ΔΙ’ ΑΝΑΛΟΓΟΝ ΑΝΤΙΛΗΨΙΝ ΠΕΡΙ ΠΡΩΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥΣ ΒΛ. ΙΑΜΒΛ. Π. ΜΥΣΤ. VIII,2


«Πριν από αυτούς που υπάρχουν πραγματικά, και πριν από όλους τους άρχοντες, (όλες τις αρχές/ξεκινήματα/δημιουργίες) Υπάρχει Ένας Θεός, Προηγούμενος από τον Πρώτο θεό και βασιλιά, διαμένοντας ακίνητος μέσα στην μοναδικότητα της Ενότητάς Του.

Διότι ούτε κάτι κατανοητό περί αυτού ακολουθεί, ούτε κάποιο άλλο παράδειγμα υπάρχει για τον Αυτοπάτορα, Αυτογέννητο και Μονοπάτορα Θεό, τον πραγματικά Αγαθό.

Διότι είναι Μεγαλύτερος και Πρώτος και πηγή όλων και βάση-αρχή των πρώτων νοούμενων ιδεών, των αρχετύπων όλων.

Και από Αυτόν τον (Πρώτον) Έναν, ένας (Δεύτερος) αυτούσιος θεός επρόβαλε, αυτάρκης και αυτεξούσιος.

Διότι αυτός (ο Δεύτερος) και αρχή είναι, και θεός άλλων (υποδεέστερων) θεών, Μονάδα και αυτός (ο Δεύτερος) από τον Πρώτο πηγάζων, προ της ουσίας και αρχή της ουσίας.»

Ας κλείσουμε την παρένθεση, επανερχόμενοι στην περιγραφή μας…

Επειδή υπήρχαν πολλές τέτοιες στοιβάδες ή πλατφόρμες δημιουργίας, (όπως πχ ένα πολυώροφο κτήριο), στο πυθμένα αυτού του συνόλου ενεργειακών δημιουργιών ―οι αρχαιότερες στοιβάδες― κατακάθιζαν και μεταβάλλονταν σε ιζήματα.

Αυτή η κατάσταση ήταν μια πρωτοφανής κατάσταση για όλους τους Κόσμους των Υπεσυμπάντων, καθώς δεν υπήρχε η ιδιότητα της σήψης και του θανάτου (ούτε καν σαν γνώση) σ’ Εκείνους του Κόσμους.

Ευαγγέλιο της Αλήθειας Χειρόγραφα Nag Hammadi

«§39. Η ατέλεια της ύλης δεν προήλθε μέσω του Απείρου του Πατέρα, αλλά προέκυψε τη στιγμή της ανεπάρκειας –αν και κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι το άφθαρτο θα κατέληγε με αυτόν τον τρόπο».

Την ίδια άγνοια ―του θανάτου και της σήψης― όμως, είχε και ο δημιουργός του κόσμου μας, ο οποίος ―μη γνωρίζοντας τον κίνδυνο― επέλεξε να συμπεριλάβει στο δημιουργικό του δυναμικό, και εκείνη την τελευταία στοιβάδα σήψης των ιζηματοειδών καταλοίπων, πάνω στην οποία, στη συνέχεια, απεικονίστηκε το 4% του ορατού σύμπαντος, δηλαδή την πυκνή ύλη.

Οι εσώτερες όμως και βαθύτερες ―τουτέστιν και παλαιότερες― στιβάδες, βρίσκονταν σε μια διαδικασία βαθύτερης σήψης, που μόλυναν αμετάκλητα τον δημιουργό μας, καθιστώντας τον «βαριά άρρωστο».

Αυτή η «αρρώστια» στη συνέχεια εκδηλώθηκε σ’ όλο το δημιούργημα αλλά και σ’ όλα τα δημιουργήματα με ποικίλους τρόπους σχηματίζοντας μια προβληματική δημιουργία διττότητας, διαστροφής, πόνου, αδικίας και διαρκούς πτώσης.


Στη συνέχεια οι υλικοί άνθρωποι ―οι περιβεβλημένοι την σήψη της πυκνής ύλης, και τον θάνατο (αφού ακόμη και η κεράτινη λεπιδωτή στιβάδα της επιδερμίδας, αποτελείται από νεκρά κύτταρα)― γέννησαν σκοτεινές σκεπτομορφές χτίζοντας μια ενεργειακή κόλαση βδελυρών δαιμόνων.

27fnguoi-ngoai-hanh-tinh, δαίμονες, σκεπτομορφικά βδελύγματα,
… Και η μόλυνση εξαπλώθηκε, … εξαπλώνεται και … θα εξαπλώνεται, επειδή τα πάντα είναι πλασμένα από κακή ύλη

Ερμής Τρισμέγιστος’, Απόσπασμα VII

«§3. Διότι οι άνθρωποι είναι γένος αμαρτωλό, επειδή είναι θνητό και τα συστατικά του είναι από κακή ύλη.»

 

Έλενα Π. Μπλαβάτσκυ ‘Μυστική Δοξασία’

«Ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε σαν το πλήρες ον που είναι σήμερα. Υπήρξε μια πνευματική, μια ψυχική, μια νοητική και μια ζωική εξέλιξη ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΤΩΤΕΡΟ, παρέχοντας πάντα μια ανοδική κλίμακα για το εκδηλωμένο ―δηλαδή εκείνο που εμείς ονομάζουμε μεγάλη Πλάνη― βυθίζοντας το Πνεύμα όλο και πιο βαθιά μέσα στην υλικότητα».

…Μια ξεκάθαρη αναφορά για την πτώση και την υποβάθμιση του πνεύματος.

 

Επανερχόμενοι λοιπόν στο αρχικό ερώτημα, καταλήγουμε πως η δημιουργία έξω από τους χώρους των Υπερσυμπάντων, δεν ήταν κάτι απαγορευτικό, όμως στη δημιουργία του δικού μας κόσμου, προέκυψε ένα βαρύτατο ΑΤΥΧΗΜΑ…


Οι αναγνώστες του άρθρου που δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο, θα βρουν περισσότερες απαντήσεις και λεπτομέρειες μέσα στο βιβλίο… «Αντέχεις την Αλήθεια; Το Χρονικό της Αιχμαλωσίας»

 

antexeistinalitheia.gr

Similar posts

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Ακολουθήστε μας στο Google Plus