contact-icon-small

english

ΑΡΘΡΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

Η Συγχώρεση του εαυτού

Εκτύπωση

Η αντιγραφή απαγορεύεται εκτός αν συνοδεύεται με ΕΝΕΡΓΟ σύνδεσμο με αυτή την σελίδα

συγχώρεση1Γράφει ο Ιωάννης Ιωάννου

Ο έμψυχος άνθρωπος στις διαπροσωπικές σχέσεις-δίπολα που αναπτύσσει μέσα στον κόσμο, δεν υποφέρει μόνο από αυτά που του προκαλούν οι άλλοι άνθρωποι, αλλά και από αυτά που προκαλεί ή έχει προκαλέσει ο ίδιος στους άλλους με τη μορφή ενοχών ή τύψεων συνείδησης.

Το ερώτημα που προκύπτει εδώ είναι το έξης: μπορεί ο άνθρωπος να απαλλαγεί από τις ενοχές του, μπορεί να βρει τη γαλήνη που τόσο αποζητά, μπορεί να συγχωρεθεί, να ζητήσει άφεση αμαρτιών και από ποιον;

Ποιος είναι τελικά ο αρμόδιος που μπορεί να προσφέρει συγχώρεση, ο αδικημένος συνάνθρωπος, ο διαχειριστής της ύλης και του κάρματος ή ο ίδιος ο εαυτός του ανθρώπου;

Ή μήπως η λύση είναι αλλού;

Για να προχωρήσουμε ας διασαφηνίσουμε μια ιδιότητα του ανθρώπου. Κάθε άνθρωπος έχει την τάση να συμπεριφέρεται σαν ερμητικά κλειστό δοχείο όσον αφορά τα συναισθήματα που νοιώθει κάθε στιγμή. Για σκεφτείτε το, κάθε φορά που είστε θυμωμένοι, θλιμμένοι, απογοητευμένοι αλλά και χαρούμενοι, ερωτευμένοι, ικανοποιημένοι πάντα προσπαθείτε να κρατήσετε μέσα σας το συναίσθημα μη τυχόν και φύγει!

Συμπεριφέρεστε σαν δοχείο που περιέχει μέσα του το συναίσθημα και το κρατάτε εκεί μέχρις ότου αυτό (το συναίσθημα) απομυζήσει και την τελευταία σταγόνα ενέργειας που έχετε να του δώσετε. Μόνο χορτάτο φεύγει.

Όπως η μητέρα θηλάζει το μωρό της με το γάλα του στήθους της έτσι κάθε άνθρωπος ταΐζει τα συναισθήματα του σαν τα παιδιά του με την ενέργεια του (για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το τι είναι αυτά τα συναισθήματα παραπέμπω στο βιβλίο «Αντέχεις την Αλήθεια; Το χρονικό της αιχμαλωσίας»).

Αυτή η κατάσταση είναι φυσική. Είναι θέμα κατασκευαστικό της ανθρώπινης λειτουργίας ώστε να τρέφονται τα διάφορα συναισθήματα. Φανταστείτε λοιπόν μέσα στο δοχείο να υπάρχει κλεισμένη η μητέρα των αρνητικών συναισθημάτων: η ενοχή.
Αυτή η κατάσταση οδηγεί με ακρίβεια σε δυστυχία, εξαθλίωση και σε πολλές περιπτώσεις σε αλκοολισμό, εθισμό σε ναρκωτικές ουσίες αυτοκτονίες κλπ.

Μπορεί κάποιος να απαλλαγεί από αυτήν την κατάσταση και πως;

Η απάντηση είναι θετική.

Μπορούμε να απαλλαγούμε από όλα αυτά με κάποιες προϋποθέσεις:

1. Επίγνωση της Αλήθειας.

Βασική προϋπόθεση ώστε να ξέρουμε που βαδίζουμε, σε ποιον κόσμο ζούμε και τι ακριβώς έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι να γνωρίσουμε και στην συνέχεια να κατανοήσουμε την Αλήθεια.

2. Επαναπρογραμματισμός της ανθρώπινης λειτουργίας.

Το βάζο πρέπει να ανοίξει με προσωπική παρέμβαση.
Όπως ένα πλυντήριο πλένει τα ρούχα και στη συνέχεια αποβάλλει τα νερά του και θεωρείται ελαττωματικό αν αποβάλλει τα νερά του από την αρχή της πλύσης, έτσι πρέπει να γίνουμε ελαττωματικοί για αυτόν τον κόσμο.
Αυτό είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια αλλά η αίσθηση είναι σαν να αφήνουμε τα συναισθήματα να απλώσουν, να ξεχειλίσουν από τα ανοιχτά τοιχώματα του βάζου.
Δεν τα κρατάμε μέσα μας. Είναι σαν να χαλαρώνουμε τον μυ που περικλείει το συναίσθημα. Με αυτόν τον τρόπο αυτά αποδυναμώνονται πολύ γρήγορα αφήνοντας χώρο και δύναμη να απευθυνθούμε στο Φως το Αληθινό και τον Ιησού Χριστό και για να γεμίσουμε με Πνεύμα.
Το Πνεύμα είναι ουσία και έχει την ιδιότητα να μας οδηγεί από μόνο του. Από εκεί και πέρα αρχίζει η λύτρωση μας.

3. Προσευχή-ενδυνάμωση του Πνεύματος.

Παραπέμπω και πάλι στην προσευχή εξαγνισμού με το φως το αληθινό. Αυτό θα μας καθαρίσει/εξαγνίσει από όλα αυτά τα βάρη. Το πνεύμα μέσα μας πρέπει να ενδυναμωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Το πνεύμα ως αγαθόν (διαβάστε εδώ http://antexeistinalitheia.gr/qq-3/ ) μας οδηγεί σε μια αγνή ζωή, καθαρή και απαλλαγμένη από ακρότητες.

4. Αγνή ζωή καθαρή και απαλλαγμένη από ακρότητες.

Από το σημείο αυτό και μετά ο άνθρωπος δεν αποτελεί έρμαιο κανενός και φυσικά δεν προκαλεί καταστάσεις που να χρειάζονται οποιουδήποτε είδους συγχώρεση γιατί είναι καθαρός.
Το Πνεύμα είναι αυτό που μας καθαρίζει από οποιοδήποτε είδος ενοχής έχουμε. Εκεί έγκειται και η Χριστιανική θέση ότι αν το ζητήσεις θα συγχωρεθείς από τις αμαρτίες σου (γιατί θα γεμίσεις με Πνεύμα), εννοώντας τις αμαρτίες αυτού του κόσμου που με τη μορφή τύψεων βασανίζουν τους ανθρώπους. Παραπέμπω στο άρθρο της Αγγελικής http://antexeistinalitheia.gr/2013-01-31-20-47-43/

Σκοπός μας εδώ είναι η όσο το δυνατόν πιο ισορροπημένη ζωή απαλλαγμένη από ακρότητες.
Δεν προσπαθώ να αποτρέψω κανέναν να ζητήσει συγγνώμη από τον συνάνθρωπο του, απεναντίας θεωρώ ότι πολλές φορές και αυτό είναι λυτρωτικό αλλά πολλές φορές και όταν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα υπάρχει η λύση που δίνεται εδώ.
Άλλωστε ο γνώστης της Αλήθειας γνωρίζει ότι οτιδήποτε κι αν έκανε προτού «ξυπνήσει» δεν το έκανε ο ίδιος αλλά ζούσε περισσότερο ως μαριονέτα των εσωτερικών του παρορμήσεων και ότι η αδικία είναι φυσική κατάσταση αυτού του κόσμου.

antexeistinalitheia.gr

 

2 Σχόλια

  1. OURANIA's Gravatar OURANIA
    30/04/2015    

    Έχω διαβάσει το βιβλίο και παρακολουθώ συνέχεια τα άρθρα της συγκεκριμένης ιστοσελίδας. Σχετικά με το συγκεκριμένο άρθρο θα ήθελα να ρωτήσω για το σημείο που γράφετε για τα συναισθήματα «Δεν τα κρατάμε μέσα μας» σε πρακτικό επίπεδο πως μπορεί να γίνει αυτό; Όπως για παράδειγμα το θυμό ή την απογοήτευση. Τη στιγμή που αυθόρμητα νιώθουμε να δημιουργούνται αυτά μέσα μας πως τα αφήνουμε ώστε να μην τα κρατάμε μέσα μας και χωρίς να δώσουμε έκταση και προκαλέσουμε άλλους ανθρώπους;

  2. Jonny's Gravatar Jonny
    30/04/2015    

    Ο Ιωάννης Ιωάννου απαντά:
    Αν παρατηρήσετε προσεκτικά, τα συναισθήματα γεννιούνται μεσα μας και όσο δεν συναντούν «αντίσταση» γεμίζουν κυριολεκτικά τον «χωρο» που στο άρθρο περιγράφεται σαν βαζο. Όταν το γεμισουν τοτε σαν φυσική αντίδραση ο άνθρωπος τα κρατάει μέσα του μέχρι να τον αποστραγγίσουν εντελώς. Η αντίσταση αποτελείται από 2 ενέργειες που πρέπει να κάνουμε από τη στιγμή της γέννησης τους και μετα. Η μια είναι η προσευχή , που δίνεται σαν συνδεσμος στο αρθρο , και η αλλη είναι η εθελημένη διαροή τους (των συναισθηματων) προς τα εξω. Σαν πρωτη φαση δεν αντιστεκόμαστε γιατι αυτο κλείνει το βαζο και κανει τα πραγματα χειρότερα, αλλά χαλαρώνουμε και τα αφήνουμε να απλωθούν έξω απο εμάς και στον χωρο που βρισκόμαστε. Αυτο τα αποδυναμώνει πολυ και μας δίνει χρονο να τα καταπολεμήσουμε με την προσευχη. Μόλις καταφερουμε να το κανουμε αυτο απο εκει και επειτα ο δρομος ειναι πιο ευκολος γιατι το ιδιο το πνευμα μας οδηγει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Ακολουθήστε μας στο Google Plus