contact-icon-small

english

ΑΡΘΡΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Ο ΟΡΟΣ: «ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»;

Εκτύπωση

Η αντιγραφή απαγορεύεται

English Translation of this article


ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ
ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ:
«ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ; ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ»

Γράφει η Αγγελική Αναγνώστου


Ο όρος «Υιός του Ανθρώπου» δεν αναφέρεται μόνο στον Ιησού. Χιλιάδες αναφορές σε ολόκληρη την Βίβλο χρησιμοποιούν την ίδια ονομασία για να δηλώσουν τον υλικό άνθρωπο. Ιδού μερικές από αυτές:

Κατά Μάρκον 3:28:

Αληθώς σας λέγω ότι πάντα τα αμαρτήματα θέλουσι συγχωρηθή εις τους υιούς των ανθρώπων και αι βλασφημίαι, όσας βλασφημήσωσιν.

Εκκλησιαστής 2:3:

Εσκέφθην εν τη καρδία μου να ευφραίνω την σάρκα μου με οίνον, ενώ έτι η καρδία μου ησχολείτο εις την σοφίαν· και να κρατήσω την μωρίαν, εωσού ίδω τι είναι το αγαθόν εις τους υιούς των ανθρώπων, διά να κάμνωσιν αυτό υπό τον ουρανόν πάσας τας ημέρας της ζωής αυτών.

Προς Εφεσίους 3:5:

Το οποίον εν άλλαις γενεαίς δεν εγνωστοποιήθη εις τους υιούς των ανθρώπων, καθώς τώρα απεκαλύφθη διά Πνεύματος εις τους αγίους αυτού αποστόλους και προφήτας.

Ψαλμοί Κεφ. 11:4:

Ο Κύριος είναι εν τω ναώ τω αγίω αυτού· ο Κύριος εν τω ουρανώ έχει τον θρόνον αυτού· οι οφθαλμοί αυτού βλέπουσι, τα βλέφαρα αυτού εξετάζουσι, τους υιούς των ανθρώπων.

Ψαλμοί Κεφ. 14:2:

Ο Κύριος διέκυψεν εξ ουρανού επί τους υιούς των ανθρώπων διά να ίδη εάν ήναι τις έχων σύνεσιν, εκζητών τον Θεόν.

Ψαλμοί 33:13:

Ο Κύριος διέκυψεν εξ ουρανού· είδε πάντας τους υιούς των ανθρώπων.

Δανιήλ 2:38:

Και πάντα τόπον, όπου κατοικούσιν οι υιοί των ανθρώπων, τα θηρία του αγρού και τα πετεινά του ουρανού, έδωκεν εις την χείρα σου και σε κατέστησε κύριον επί πάντων τούτων· συ είσαι η κεφαλή εκείνη η χρυσή.

Γέννεσις 11:5:

Κατέβη δε ο Κύριος διά να ίδη την πόλιν και τον πύργον, τον οποίον ωκοδόμησαν οι υιοί των ανθρώπων.

Ιερεμίας 32:19:

Μέγας εν βουλή και δυνατός εν έργοις· διότι οι οφθαλμοί σου είναι ανεωγμένοι επί πάσας τας οδούς των υιών των ανθρώπων, διά να δώσης εις έκαστον κατά τας οδούς αυτού και κατά τον καρπόν των έργων αυτού.

Απόκρυφο Ενώχ 6:1:

Και εγένετο όταν επληνθύνθησαν οι υιοί των ανθρώπων εν εκείναις ταις ημέραις εγεννήθησαν αυτοίς θυγατέραι ωραίαι και καλαί.

Εκκλησιαστής 9:3:

Τούτο είναι το κακόν μεταξύ πάντων των γινομένων υπό τον ήλιον, ότι εν συνάντημα είναι εις πάντας· και μάλιστα η καρδία των υιών των ανθρώπων είναι πλήρης κακίας, και αφροσύνη είναι εν τη καρδία αυτών ενόσω ζώσι, και μετά ταύτα υπάγουσι προς τους νεκρούς.

Εκκλησιαστής 8:11:

Επειδή η κατά του πονηρού έργου απόφασις δεν εκτελείται ταχέως, διά τούτο η καρδία των υιών των ανθρώπων είναι όλη έκδοτος εις το να πράττη το κακόν.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να ερμηνεύσουμε τον χαρακτηρισμό «Υιός του Ανθρώπου», παραθέτοντας αρχικά κάποια στοιχεία και στη συνέχεια συνθέτοντάς τα.
1) Σε όλα τα ιερά κείμενα, οι ενεργειακές (αόρατες) διαστάσεις του κόσμου μας αποκαλούνται «ύδατα».
ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ:ΓΕΝΕΣΙΣ ΚΕΦ. Α:7
«Και εποίησεν ο Θεός το στερέωμα, και διεχώρισε τα ύδατα τα υποκάτωθεν του στερεώματος από των υδάτων των επάνωθεν του στερεώματος».
ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ, ΨΑΛΜΟΙ (148:4)
«Αινείτε αυτόν, οι ουρανοί των ουρανών, και τα ύδατα τα υπεράνω των ουρανών».
Το Βισνού Πουρανά περιγράφει τη Μεγάλη Διάλυση (=Μάχα Πραλάγια) του κόσμου:
«Το αυγό του Μπράχμα διαλύεται μέσα στα νερά που το περιβάλλουν με τις επτά ζώνες».
Κάπως έτσι όμως -υδάτινες-  χαρακτηρίζουν και οι σύγχρονοι επιστήμονες τις ενεργειακές (αόρατες) διαστάσεις του κόσμου μας.
Robert R. Caldwell:
«Οι πιο συντηρητικές υποθέσεις είναι ότι το σύμπαν είναι γεμάτο με μια ομοιογενή θάλασσα από ενέργεια κβαντικής μηδενικής κατάστασης».
Paul Dirac:
«Μπορούμε να φανταστούμε το κενό σαν μια θάλασσα ηλεκτρονίων με αρνητική ενέργεια».
2) Αυτά όμως τα «ύδατα» της ενέργειας, τα συναντάμε και σε κάποια άλλα κείμενα τα οποία διευκρινίζουν πολύ περισσότερο την θέση του ανθρώπου μέσα σ’ αυτά. ΑΠΟΚΡΥΦΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ‒ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΑΡΧΙΖΕΙ:

«Κατόπιν ήλθε μια φωνή από τις υψηλότερες σφαίρες λέγοντας:
“Ο άνθρωπος υπάρχει και ο γιος του ανθρώπου”. Ο Yaldabaoth (=Εωσφόρος), ο άρχων κυβερνήτης (=ο άρχων του κόσμου τούτου), άκουσε τη φωνή. Νόμισε ότι προήλθε από τη μητέρα του.

Δεν ήξερε την αληθινή πηγή της φωνής:
Τον Ιερό Μητέρα-Πατέρα, την Τέλεια Πρόνοια, την εικόνα του αόρατου, τον Πατέρα του παντός στον οποίον όλα έχουν έρθει για να Είναι.

Ο πρώτος άνθρωπος: [είναι αυτός ο ένας που εμφανίστηκε σ’ αυτούς με την μορφή μιας ανθρώπινης ύπαρξης.]

Όλα τα βασίλεια (οι διαστάσεις) του άρχοντα, άρχισαν να τρέμουν.

Τα θεμέλια της αβύσσου κουνήθηκαν. Αυτή (η ανθρώπινη μορφή) φώτισε τα ύδατα επάνω από τον κόσμο της ύλης (ιλύος- του πυθμένα).

Η εικόνα του εμφανίστηκε σε εκείνα τα ύδατα. Όλοι οι δαίμονες και ο πρώτος κυβερνήτης μαζί, κοίταξαν επάνω, κάτω από τα πρόσφατα λάμποντα ύδατα.

Μέσω εκείνου του φωτός είδαν την εικόνα (του ανθρώπου) στα ύδατα».

Narkissos Michelangelo Caravaggio 065

Ο Ουράνιος Άνθρωπος (Νάρκισσος) καθρεφτίζεται στα ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ «ύδατα»

Η αναφορά παραπέμπει στον μύθο του Νάρκισσου.
Ο Νάρκισσος ‒ένας πολύ όμορφος νέος‒ όταν καθρεφτίστηκε στα νερά μιας λίμνης, ερωτεύτηκε τον εαυτό του.
Ο Νάρκισσος, ως ο Πνευματικός Ουράνιος Άνθρωπος, την ώρα που καθρεφτίζεται στα νερά της λίμνης, δηλαδή στα «ύδατα» των ενεργειακών διαστάσεων του υλικού σύμπαντος, προβάλλεται στο υλικό πεδίο ως Θεϊκός Σπινθήρας και αποκαλείται «Υιός του Ανθρώπου».
Είναι ο Αδάμ την ώρα που χωρίζεται από την Εύα και εκδηλώνεται η διττότητά του: αφενός η απόλυτα Πνευματική του έκφραση ‒η Εγώ η Ειμί Παρουσία του, η οποία παραμένει στα ανώτερα & εξώτερα πεδία του σύμπαντος‒  και αφετέρου η προβολή αυτής της πνευματικής Οντότητας, ‒δηλαδή ο Θεϊκός σπινθήρας‒ που αντικατοπτρίζεται στο υλικό πεδίο και εμφανίζεται ως ο υλικός άνθρωπος αποκαλούμενος ως «υιός του Ανθρώπου».
Ο «Υιός του Ανθρώπου» είναι δηλαδή ο αντικατοπτρισμός/προβολή του αληθινού Ουράνιου Ανθρώπου.
Και οι αστροφυσικοί Μάνος Δανέζης και Στράτος Θεοδοσίου στο βιβλίο τους ‘Η ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΝΟΗΣΗΣ‘ λένε:
«Όμως το σωματίδιο στρόβιλος μας επιφυλάσσει μια σειρά εκπλήξεων, αφού θα πρέπει να παρουσιάζει σφαιρική συμμετρία.
Ουσιαστικά μιλάμε για έναν μη αισθητό σφαιρικό στρόβιλο μέσα σε ένα ν-διάστατο μη Ευκλείδειο πεδίο, του οποίου η προβολική σκιά στον τρισδιάστατο Ευκλείδειο χώρο των αισθήσεών μας, γίνεται αντιληπτή σαν στοιχειώδες σωματίδιο».
Περιγράφουν δηλαδή, πως μια ενεργειακή «οντότητα» ως στρόβιλος, από έναν μη αισθητό, δηλαδή από έναν ενεργειακό ‒μη Ευκλείδειο χώρο‒ προβάλλεται στον Ευκλείδειο (υλικό) κόσμο μας, ως σωματίδιο.
…Επειδή τα πάντα είναι ένα Φράκταλ, που επεκτείνεται επαναλαμβανόμενο.
Similar posts

Κανένα σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Ακολουθήστε μας στο Google Plus