//

contact-icon-small

english

ΑΡΘΡΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

H ΕΝΝΟΙΑ THΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ

Εκτύπωση
forgiveness-hugsΓράφει ο Ιωάννης Ιωάννου

Κάθε άνθρωπος μεγαλώνοντας στο οικογενειακό και κοινωνικό του περίγυρο, αναπτύσσει σχέσεις με άλλους ανθρώπους, είτε αυτοί είναι του στενού του, είτε του επαγγελματικού του περιβάλλοντος, οι οποίες άλλοτε αποφέρουν καλά-θετικά συναισθήματα και άλλοτε προκαλούν κακά-αρνητικά συναισθήματα.

Κάθε προσωπική συναναστροφή δημιουργεί ένα ή περισσότερα ενεργειακά-συναισθηματικά συμπλέγματα, τα οποία με τη μορφή συναισθηματικής μνήμης, εδράζονται στο αστρικό-συναισθηματικό σώμα του ανθρώπου.

Όταν ο άνθρωπος πεθάνει, αυτά τα συμπλέγματα του προκαλούν αφόρητο πόνο και τελικά αποκόπτονται από το αστρικό του σώμα ως τροφή για τις εκάστοτε οντότητες για τις οποίες προορίζονται.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Μπορεί ο άνθρωπος να απαλλαγεί από αυτά τα συμπλέγματα και πως;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ο δημιουργός αυτού του κόσμου (Ιαλδαβαώθ ― Λουσιφερ) έφτιαξε την κτηνοτροφική μονάδα «ανθρωπότητα» για να τρέφεται ο ίδιος, αλλά και όλες οι ενεργειακές υπάρξεις αυτού του κόσμου, ανάλογα με την θετική-αρνητική τροφή που αναλογεί στον καθένα, με πάρα πολύ έντεχνο τρόπο.

Ο ίδιος ο άνθρωπος αναπτύσσει και παχαίνει το αστρικό του σώμα, απλά και μονό ζώντας μέσα στον κόσμο, καθώς συναναστρέφεται με άλλους ανθρώπους· και δίχως να το γνωρίζει, δημιουργεί και αναπτύσσει τα φιλέτα που θα τους θρέψουν και μάλιστα με αβάσταχτο −μετά θάνατον κι όχι μόνο− πόνο.

Κάθε σχέση μεταξύ δυο ανθρώπων, είναι από μονή της μια ταλάντωση· άλλες φορές θετική κι άλλες αρνητική.

Μπορεί να βγει κανείς από αυτές τις σχέσεις-ταλαντώσεις και πως;

Η απάντηση είναι θετική. Πράγματι ο άνθρωπος μπορεί να βγει από το συγκεκριμένο δίπολο με δύο προϋποθέσεις.
Η μια είναι η προσευχή Εξαγνισμού με το Φως το Αληθινό και η άλλη είναι η Συγχώρεση.

Τι είναι όμως συγχώρεση;
Ο κόσμος έχει μπερδέψει την έννοια της συγχώρεσης (με πολύ έντεχνο τρόπο και με σκοπό να μην χάσουνε τα φιλέτα τους οι κύριοι) και ειδικά της Χριστιανικής συγχώρεσης.

Πριν προχωρήσουμε πρέπει να διασαφηνίσουμε ένα λεπτό σημείο. Ο άνθρωπος έχει την τάση να «παίρνει προσωπικά» τα πράγματα που του συμβαίνουν. Αυτό είναι αποτέλεσμα του έμφυτου εγωισμού που έχει ο καθένας μέσα του. … Και εξηγώ:

Όταν κάποιος καταλάβει ότι οτιδήποτε κάνει ένας άνθρωπος, το κάνει γιατί απλά έτσι είναι φτιαγμένος, κι αν δεν ξέρει την Αλήθεια, αποτελεί έρμαιο των εσωτερικών του ορμονών –παρορμήσεων-δαιμόνων, τότε μόνο θα κατανοήσει ότι η προσδοκία-απαίτηση «Σε εμένα δεν έπρεπε να το κάνει αυτό» είναι απλά ο δικός του εγωισμός!

Ας προχωρήσουμε με ένα παράδειγμα:
Ας πάρουμε έναν νεαρό ο οποίος όντας έμψυχος και πιστός Χριστιανός έχει ένα πατέρα ο οποίος γυρνάει κάθε βράδυ στο σπίτι μεθυσμένος και κακοποιεί αυτόν και τη μητέρα του χτυπώντας τους και βρίζοντας τους προκαλώντας αφόρητο πόνο σε επίπεδο σωματικό-συναισθηματικό και ψυχολογικό.

Αυτό το παιδί αλλά και η μητέρα του, έχουν μέσα τους συναισθηματικά συμπλέγματα που όταν πεθάνουν, θα διαλύσουν τους ίδιους και θα θρέψουν κάποιους άλλους.

Αν βρουν την δύναμη κάποια στιγμή να συγχωρέσουν τον Πατέρα άραγε τι θα γίνει το βράδυ όταν αυτός θα επιστρέψει πάλι; Θα πρέπει δηλαδή αυτός να τους κακοποιεί και αυτοί σαν καλοί Χριστιανοί να τον συγχωρούν κάθε μέρα; Εδώ λοιπόν έγκειται το ερώτημα που ταλανίζει τις δύο θέσεις: Χριστιανική πίστη − Ψυχολογία.

Η πρώτη υποστηρίζει ότι η συγχώρεση είναι απροϋπόθετη και η δεύτερη ότι για να συγχωρέσουμε κάποιον, αυτός θα πρέπει να έχει σταματήσει να προξενεί αυτό για το οποίο τον συγχωρέσαμε.

Που είναι η Αλήθεια;

Με τον πρώτο τρόπο ο δύστυχος άνθρωπος φτάνει στα όρια του και δεν καταφέρνει να καθαρίσει και να απαλλαγεί από τα ενεργειακά του συμπλέγματα και με τον δεύτερο, τα συμπλέγματα θα καθαρίσουν αν και όταν ο «κακός» της υπόθεσης το μετανιώσει.

Προφανώς η λύση είναι αλλού.

Με την προσευχή και την συγχώρεση που δίνουμε σε έναν άνθρωπο (που στο κάτω κάτω αποτελούσε έρμαιο κάποιου εντολοδόχου) καταφέρνουμε δύο πολύ σημαντικά πράγματα:

1. Να απαλλαγούμε από το ενεργειακό σύμπλεγμα μέσα μας, να καθαρίσουμε δηλαδή το αστρικό μας σώμα, και να αποκτήσουμε περισσότερη ενέργεια (αφού δεν θα την ξοδεύουμε άσκοπα νοιώθοντας όλα αυτά τα συναισθήματα) και να έρθουμε πιο κοντά στο Πνεύμα όντας πιο καθαροί και γαλήνιοι.

2. Να κατέβουμε από το δίπολο της ταλάντωσης με τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Έτσι παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας, περνάμε από το υπάρχω στο είμαι και αποφασίζουμε εμείς τι θα κάνουμε. Άλλωστε μια βασική προϋπόθεση του δρόμου της Αλήθειας είναι η απομάκρυνση από νοσηρές καταστάσεις.

Με λίγα λόγια μπορεί να υπάρξει συγχώρεση (καθάρισμα-εξαγνισμός) χωρίς να πρέπει να συνεχίσει κάνεις να υπόκειται σ΄ αυτό που τον βασανίζει και χωρίς να χρειάζεται να περιμένει κανείς τον άλλο να τη ζητήσει.

 

antexeistinalitheia.gr

 

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Ακολουθήστε μας στο Youtube