//

contact-icon-small

english

ΑΡΘΡΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

Τι Σημαίνει ότι ο άλλος είναι ο Καθρέφτης του εαυτού μου;

Τι Σημαίνει ότι ο άλλος είναι ο Καθρέφτης του εαυτού μου;

Γράφει η Κέλλυ Παλαντζίδου

Τι σημαίνει λοιπόν ότι ο άλλος είναι ο καθρέφτης του εαυτού μου; Ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ο κλώνος μου; Ότι όποιος συναντώ είναι όμοιος με εμένα και αντικατοπτρίζει τα ίδια με εμένα χαρακτηριστικά;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Πρώτα από όλα τίποτε από ό,τι «παίζεται» σ΄αυτόν τον εικονικό πλανήτη δεν έχει σχέση με την Πραγματικότητα και τους Αληθινούς κόσμους. Ο κόσμος αυτός είναι μια εικόνα του αληθινού και μάλιστα αντίστροφη!

Λέξεις όπως Αγάπη, Ζωή, Αλήθεια, Αφθαρσία είναι εδώ χωρίς πνοή, χωρίς «ψυχή» και παραμένουν «βουβές», στέκουν σαν σύμβολα μέχρι να βρούμε την ουσία που ενυπάρχει στην Έννοια τους! Την ουσία την βρίσκεις μέσω του Πνεύματος, και Πνεύμα δεν σημαίνει βέβαια η διανόηση ή η ευφυΐα που διαθέτει κάποιος.

«Οι λέξεις που τοποθετούμε πάνω στις επίγειες αλήθειες οδηγούν στην αυταπάτη, αποσπούν την καρδιά από αυτό που είναι Αληθινό, προς αυτό που δεν είναι Αληθινό. Εκείνος που ακούει την λέξη “Θεός” δεν αντιλαμβάνεται το Αληθινό, αλλά μια ψευδαίσθηση ή μια εικόνα του Αληθινό». ΚΑΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Το Πνεύμα αποκαλύπτεται όταν αφαιρέσει κανείς μια – μια τις φλούδες που το καλύπτουν και που δεν είναι άλλες από τις μάσκες που έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις μας, και οι οποίες καμουφλάρουν την χαμηλή μας φύση έτσι ώστε να μην μπορούμε να την φέρουμε στην Επίγνωση μας.

Τονίζω και πάλι την εξέχουσα σημασία της Αυτογνωσίας για να επιτευχθεί η επαφή με το Πνεύμα. (βλέπε βίντεο ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ)

Ένα πολύ σημαντικό κλειδί για να μπορέσω να ξεκλειδώσω κρυφές πτυχές του εαυτού μου είναι οι σχέσεις μου με τους άλλους γύρω μου.

Οι δράσεις μου και οι αντιδράσεις μου, καθρεφτίζουν κομμάτια του εαυτού μου. Αν μείνω κλεισμένος σε ένα δωμάτιο περιτριγυρισμένος από τέσσερεις τοίχους το μόνο που θα καταφέρω είναι να οδηγηθώ στην τρέλα ή στην αυτοκτονία! … Γιατί;

Οι αστρικοί μου δυνάστες, όταν δεν έχουν να τραφούν από την παραγωγή ενέργειας μέσω της διάδρασης μου με εξωτερικά γεγονότα, δεν θα ικανοποιούν την πείνα τους και έτσι θα στραφούν όπως τα παράσιτα στην κατακρεούργηση του ξενιστή, του ανθρώπου δηλ. που τους φιλοξενεί.

Ας δούμε λοιπόν ένα παράδειγμα καθρεφτίσματος και μασκαρέματος του εαυτού ταυτόχρονα:

Πηγαίνεις στη δουλειά σου και το αφεντικό σου λέει ότι πρέπει να μείνεις δύο ώρες παραπάνω για να μπορέσει η εταιρεία να ανταπεξέλθει σε κάποιες παραγγελίες.

Πως νοιώθεις; Τι κάνεις;

Παρατηρείς την αντίδραση σου εσωτερικά, όχι αυτήν που τελικά εκδηλώνεις αλλά τι νοιώθεις εσωτερικά. Νοιώθεις θυμό; Νοιώθεις αδικία; Διενεργείται εντός σου εν βρασμώ ο παρακάτω εσωτερικός διάλογος;

«Γιατί πάντα εγώ να βγάζω το φίδι από την τρύπα;»,
«Γιατί ο τάδε συνάδελφος δεν μπορεί να μείνει παραπάνω;»,
«Γράφει το κούτελο μου πουθενά θύμα;»….

Όλα αυτά εξελίσσονται εσωτερικά, όμως εσύ δεν μπορείς να αρνηθείς, δεν μπορείς να πεις όχι, επειδή αν το κάνεις θα έρθεις σε ρήξη και ίσως τελικά χάσεις και την θέση σου και περάσεις στην ανεργία… κάτι που δεν σε συμφέρει βέβαια.

Έτσι φοράς την μάσκα του «καλού» υπαλλήλου, του «υπάκουου» και με ένα χαμόγελο συγκαταβατικό συνεχίζεις την εργασία σου!

Περιστατικά τέτοιου είδους, καταστάσεις της καθημερινότητας, αποτελούν πολύ χρήσιμα εργαλεία για την Αυτογνωσία μας!

Είσαι ο θυμωμένος ή ο υπάκουος υπάλληλος;

Ποια είναι η αλήθεια σου και ποιο το προσωπείο σου;

Τι αναγνωρίζεις;

Αν είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου, τότε μπορείς να δεις τον θυμό μέσα σου και να αναγνωρίσεις αυτό το συναίσθημα ως ένα από αυτά που περισφίγγουν με την ταλάντωση τους τον Θεϊκό σπινθήρα και τον εμποδίζουν να ελευθερωθεί προς την Επανένωση του με την Εγώ Ειμί Παρουσία/Εύα.

Με την αναγνώριση αποκαλύπτεται και η μάσκα που φοράς και το «δεν είμαι αυτό!», στο παράδειγμα μας: «ο υπάκουος, καλός υπάλληλος».

Αν δεν δω πίσω από το προσωπείο, με στόχο πάντα να τιθασεύσω, θα προκύψει μια σειρά από αλυσιδωτές αντιδράσεις, με τον θυμό μου να εξελίσσεται σε μια οντότητα η οποία στην συνέχεια θα εκμεταλλευτεί τον ποιο αδύναμο κρίκο: θα απαιτήσει την ενέργεια που δεν πήρε πριν, από το παιδί μου στο σπίτι ή τη γυναίκα μου ή το σκύλο μου.
Κάποιος άλλος θα υποστεί τις συνέπειες του μασκαρέματος μου …. Το ξέσπασμα του θυμού θα το υποστεί αυτός από τον οποίο δεν διακυβεύονται τα συμφέροντα μου και η καλή μου φήμη!

Η οντότητα «θυμός» πρέπει οπωσδήποτε να τραφεί καθώς και οι αστρικοί υποκινητές της!

Και όχι μόνο… παρασύρει και το αμέσως επόμενο θύμα να γίνει με την σειρά του θύτης, δηλ. ο ένας παραδίδει την σκυτάλη στον άλλο!!! Ο άντρας θα ξεσπάσει στην γυναίκα, η γυναίκα στο παιδί και το παιδί στον φίλο ή στον σκύλο!!!
Σκυταλοδρομία θυμού λοιπόν. Με νικητή ποιόν; Φυσικά την ίδια την οντότητα θυμό και τους συμμάχους, ενθαρρυντές του Αστρικού Πεδίου!!!

Χρειάζεται να σπάσω αυτήν την συμμαχία εν τη γενέσει της, όταν διενεργείται με πονηρία το σχέδιο κατατρόπωσης μου και να αποδράσω από το μαντρί!

Η αντίδραση μου απέναντι σε ό,τι συμβαίνει, μου δείχνει ποιος είμαι και αποκαλύπτει τα βαρίδια που με κρατάνε αιχμάλωτο της ύλης.

Την ώρα επίσης που θα κατηγορήσω το αφεντικό μου ως αυταρχικό ή άδικο, ας δω μήπως αυτό το χαρακτηριστικό είναι και της δικής μου φορεσιάς!
Ό,τι αρνούμαι να δω μέσα μου, το προβάλλω έξω από εμένα. Έτσι ο άλλος γίνεται ένας καθρέφτης διπλά ευεργετικός. Πάρτε μια κατάσταση με κάποιον ή κάτι που σας ταλαιπωρεί και δείτε απέναντι σας έναν καθρέφτη vintage τριπλό, στη μέση αντικατοπτρίζεται το πρόσωπο που νομίζεις ότι γνωρίζεις, και δεξιά και αριστερά καθρεφτίζονται οι ταυτότητες σου μέσω της προβληματικής κατάστασης που βιώνεις και της διερεύνησης της!

Η αλήθεια που βλέπω μέσα μου δεν σημαίνει ότι θα με κάνει αγενή και θα «τα σπάω όλα» στο διάβα μου … Η ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μου χρειάζεται να συμβαδίζει και με κώδικα αρμόζουσας συμπεριφοράς. Αυτό που θέλω να πετύχω είναι να αναγνωρίσω, να αποκαλύψω, να τιθασεύσω και να ισορροπήσω.

Επίσης δεν σημαίνει ότι γίνομαι ο «καρπαζοεισπράκτορας» που μπαίνει στον ρόλο του θύματος. Αποποιούμαι και τον ρόλο του θύματος αλλά και του θύτη.

Είπαμε όλα όσα συμβαίνουν εκεί έξω δεν είναι αποκλειστικά δική μου ευθύνη όπως θέλουν πεισματικά να με πείσουν με ανεδαφικές θεωρίες και «εύμορφους» λόγους χωρίς υπόσταση.

Δεν μπορώ να έχω τον έλεγχο σε όλα όσα διαδραματίζονται στην σκηνή, μπορώ όμως να εκπαιδευτώ με την Αλήθεια που μου αποκαλύπτεται υπερβατικά μέσω του βιβλίου «Αντέχεις την Αλήθεια; Το Χρονικό της Αιχμαλωσίας», να τιθασεύω τα συναισθήματα που παράγω, να ισορροπώ την ταλάντωση και να παύσω να τρέφομαι από αυτά δίνοντας έτσι τέλος και στην θρέψη των σκεπτομορφικών και αστρικών οντοτήτων που παρεμπιπτόντως απολαμβάνουν και την μερίδα του λέοντος. Όταν πεινάσουν, αποδυναμώνονται και η μόνη τους επιλογή είναι η φυγή.

Τι πραγματικά επιθυμώ; Μια ζωή περιοριστική και περιορισμένης διάρκειας σε ένα χωμάτινο σώμα που βαδίζει προς την σήψη με μαθηματική ακρίβεια ή την Απελευθέρωση του Πνεύματος που βρίσκεται Εντός μας με στόχο την Λύτρωση της Ψυχής μας και την Επιστροφή στα Πάτρια Εδάφη;

antexeistinalitheia.gr

Similar posts

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Ακολουθήστε μας στο Youtube