contact-icon-small

english

ΑΡΘΡΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΥΤΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΘΕΟΤΗΤΕΣ

Εκτύπωση

Η αντιγραφή απαγορεύεται 


ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ,
ΕΙΝΑΙ ΔΟΣΜΕΝΕΣΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ,
ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ:
«ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ; ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ»


ΕΡΩΤΗΣΗ: Έπεσα σε δεδομένα τα οποία κλόνισαν την πίστη μου. Χαρακτηριστικό και απλό παράδειγμα το παρακάτω βίντεο. Το στέλνω, επειδή θα ήθελα να ακούσω και την προσωπική σας γνώμη, μια και η ύπαρξη του Χριστού είναι κεντρικός άξονας του βιβλίου αλλά και όλου του Χριστιανισμού.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Είδα το βίντεο που μου στείλατε και στη συνέχεια έκανα μια έρευνα για να διαπιστώσω αν αυτά που λέγονται στο βίντεο, ευσταθούν. Το αποτέλεσμα της έρευνας επιβεβαίωσε τις υποψίες μου:

Πιστεύω πως γίνεται μια πολύ μεγάλη και μεθοδευμένη «προπαγάνδα» που στόχο έχει να υποτιμήσει τον Χριστό, εξισώνοντάς Τον με κάποιους θεούς του παρελθόντος.
Αυτό προκύπτει απο το γεγονός, ότι κάποιες εορτές της Χριστιανικής θρησκείας συγχωνεύτηκαν με άλλες παγανιστικές, για να εξυπηρετηθεί λειτουργικά η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Παράδειγμα αποτελεί η Ρωμαϊκή γιορτή των Καλενδών, που ξεκινούσε στις 25 Δεκεμβρίου. Επίσης στις 25 Δεκεμβρίου εορταζόταν η γενέθλιος ημέρα του θεού ήλιου («Dies Natalis Solis Invicti»), η γέννηση του Μίθρα, καθώς και το χειμερινό ηλιοστάσιο. Το ίδιο συμβαίνει και με τον εορτασμό του Πάσχα, όπου συμπίπτει συνήθως με την  εαρινή ισημερία, στις 21 ή 22 Μαρτίου, όπου τότε γιορταζόταν ο θάνατος του Διονύσου.

Θέλοντας λοιπόν οι Χριστιανοί να βάλουν τέλος στις παγανιστικές εκείνες εκδηλώσεις, προτίμησαν, αντί να τις ματαιώσουν ‒κάτι δύσκολο για εκείνη την εποχή‒ να τις ενσωματώσουν στην δική τους θρησκεία, και σιγά-σιγά να τις αφομοιώσουν.
Έτσι, προκειμένου να δικαιολογηθούν αυτές οι τροποποιήσεις στους Χριστιανούς, συνοδεύτηκαν και από τις αντίστοιχες ιστορίες, που φθάνουν πια στις μέρες μας να μοιάζουν κοινές με τις ιστορίες άλλων θεών του παρελθόντος.

Το γεγονός ότι η αληθινή ημερομηνία της γέννησης του Χριστού, μας είναι στην πραγματικότητα άγνωστη, το περιγράφει ο Μπάμπης Ιμβρίδης στο άρθρο του «Απαγορευμένη ιστορία των Χριστουγέννων»:

«Η γέννηση του Ιησού τοποθετείται γύρω στο 7 ή 6 π.Χ. ή μεταξύ του 4 ως 1 π.Χ. Αυτό συμβαίνει καθώς το σημερινό ημερολόγιο, στηρίζεται βασικά στους υπολογισμούς του μοναχού και αστρονόμου Διονυσίου του Μικρού, που κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. καθόρισε με τα τότε υπάρχοντα δεδομένα, το έτος 754 από κτίσεως Ρώμης ως το χρόνο της γέννησης του Ιησού, αντί του έτους 747 όπως θα έπρεπε με τα σημερινά δεδομένα. Αυτό σημαίνει πως, αν σήμερα ήταν δυνατό να γίνει επανακαθορισμός του παγκόσμιου ημερολογίου, η αρχή του χριστιανικού ημερολογίου θα βρισκόταν επτά περίπου χρόνια νωρίτερα. Τη στιγμή αυτή, συμβαίνει το παράδοξο να θεωρούμε ότι εξαιτίας των λανθασμένων υπολογισμών, η γέννηση του Ιησού να τοποθετείται σε χρόνια προ Χριστού.»

Έτσι, έκοψαν και έραψαν το μοντέλο «Χριστός» παραποιώντας και αλλοιώνοντας τα ιστορικά στοιχεία, προκειμένου να τα ταιριάξουν με τα σύμβολα του παρελθόντος. Φθάνουμε λοιπόν στο σήμερα και τα βρίσκουμε όλα τόσο αλλοιωμένα, που κάποιοι κρίνουν προτιμότερο να διαγράψουν ολοσχερώς την προσωπικότητα του Χριστού, αντί να ερευνήσουν τις ιστορικές πηγές που τον συνοδεύουν.

Τα πρόσωπα λοιπόν που στο βίντεο εξομοιώνονται με τον Χριστό, είναι με τη σειρά:

1) ο Ώρος, 2) ο Άττις, 3) ο Κρίσνα, 4) ο Διόνυσος, 5) ο Μίθρα.

Πριν ξεκινήσουμε, νομίζω ότι θα είναι πολύ κατατοπιστικό να πούμε λίγα λόγια για την ποινή της σταύρωσης μέσα στο χρόνο, επειδή το βίντεο κάνει επανειλημμένες αναφορές σ’ αυτήν.

Η ΠΟΙΝΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Ο σταυρός ήταν από αρχαιότατα χρόνια όργανο θανατικής ποινής. Κατ΄ αρχάς φαίνεται πως γίνονταν χρήση αυτής της ποινής από τους Ασσύριους και αργότερα καθιερώθηκε από τους Βαβυλώνιους, τους Μήδες και τους Πέρσες. Ο Διόδωρος αναφέρει τον σταυρικό θάνατο ως τρόπο θανάτωσης των Ασσυρίων (2,1) αλλά και των Ινδών.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει τους Μήδους (1, 128) και τους Πέρσες (3, 125) να εκτελούν ανθρώπους με σταύρωση. Επίσης από την Παλαιά Διαθήκη φαίνεται ότι ο σταυρικός θάνατος ήταν συνηθισμένος και στους Αιγυπτίους (Γεν. 40, 19 και 41, 13).
Οι Ιουδαίοι, δεν πήραν αυτή την συνήθεια από τους Αιγύπτιους, αλλά από τους Σύριους.
Παραθέτω κάποια αποσπάσματα από την Παλαιά Διαθήκη που μαρτυρούν την σταύρωση ως ποινή:

Ιησούς του Ναυή 8:29. «Τον δε βασιλέα της Γαί εκρέμασεν επί ξύλου έως εσπέρας· και ως έδυσεν ο ήλιος, προσέταξεν ο Ιησούς και κατεβίβασαν το πτώμα αυτού από του ξύλου, και έρριψαν αυτό εις την είσοδον της πύλης της πόλεως, και ύψωσαν επ’ αυτού σωρόν λίθων μέγαν, όστις μένει έως της σήμερον.»

Ιησούς του Ναυή 10:26. Και μετά ταύτα επάταξεν αυτούς ο Ιησούς και εθανάτωσεν αυτούς και εκρέμασεν αυτούς εις πέντε ξύλα· και εκρέμοντο εις τα ξύλα έως εσπέρας.

Έσδρας 6:11. «Εξεδόθη έτι παρ’ εμού διαταγή περί παντός ανθρώπου, όστις παραλλάξη τον λόγον τούτον, να αποσπασθή ξύλον εκ της οικίας αυτού και να στηθή και να κρεμασθή επ’ αυτό.»

Εσθήρ 5:14. «Ας κατασκευασθή ξύλον πεντήκοντα πηχών το ύψος, και το πρωΐ ειπέ προς τον βασιλέα να κρεμασθή ο Μαροδοχαίος επ’ αυτό· τότε ύπαγε περιχαρής μετά του βασιλέως εις το συμπόσιον. Και το πράγμα ήρεσεν εις τον Αμάν, και προσέταξε να ετοιμασθή το ξύλον.»

Άρα οι συχνές αναφορές, πως και κάποιοι άλλοι μέσα στην ιστορία σταυρώθηκαν, δεν υποβαθμίζουν τη Θυσία του Χριστού.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΑΙΓΥΠΤΙΟ ΘΕΟ ΩΡΟ

Horus

Ο ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ ΘΕΟΣ ΩΡΟΣ

Παραθέτω κάποια σκαναρισμένα αποσπάσματα για τη ζωή του θεού Ώρου, από την Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια του ΠΥΡΣΟΥ (1935)

Horus a1JPG

Στοιχεία που αφορούν την γέννηση του θεού Ώρου

Horus 3

Στοιχεία σχετικά με τη ζωή του θεού Ώρου

Horus 4

Κάποια επιπλέον στοιχεία για τη ζωή και τη δράση του θεού Ώρου

 Δεν βλέπω πολλά κοινά με τον Χριστό!!!
Attis

Ο ΑΤΤΙΣ ΤΗΣ ΦΡΥΓΙΑΣ

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΑΤΤΗ ΤΗΣ ΦΡΥΓΙΑΣ

1) Σχετικά με τη γέννηση του Άττι ο μύθος λέει τα εξής:
Το σπέρμα του Δία καθώς κοιμόνταν έπεσε στην γη και από κει γεννήθηκε ένα ερμαφροδιτικό τέρας, η Αγδίστη, του οποίου τα ανδρικά όργανα αφαίρεσαν οι θεοί. Από αυτά γεννήθηκε μια αμυγδαλιά, από τον καρπό της οποίας σαν έφαγε η θυγατέρα του ποταμού Σαγγαρίου, γέννησε τον Άττι.

2) Ο Άττις δεν σταυρώθηκε:
Ο θάνατός του προήλθε από αυτό-ευνουχισμό.
Όντας ωραιότατος γέννησε τον ερωτικό πόθο προς την Αγδίστη (το ερμαφρόδιτο τέρας). Την στιγμή που ο Άττις επρόκειτο να παντρευτεί την κόρη του βασιλιά, η Αγδίστη του έριξε παραφροσύνη και εκείνος έκοψε τα ανδρικά του μόρια. Γι’ αυτό και οι ιερείς του, ευνουχίζονταν.

3) Είχε ερωμένη την μητέρα του.

4) Ο Άττις δεν αναστήθηκε (=με αποϋλοποίηση δηλαδή της σάρκας):
Η Αγδίστις (το ερμαφρόδιτο τέρας) πέτυχε από τον Δία, το σώμα του Άττι ούτε να σαπίζει ούτε να λιώνει

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΚΡΙΣΝΑ

Krishna

Ο ΚΡΙΣΝΑ

1) Ο Κρίσνα γεννηθηκε από την παρθένα Δαβάκι.
Ο Edouard Schure στο βιβλίο του «Οι Μεγάλοι Μύστες» Κεφ. Κρίσνα αναφέρει σχετικά:

«Μια μέρα η Δαβάκι έπεσε σε βαθύτερη έκσταση. Άκουσε τότε μια ουράνια μουσική που της φαινόταν σαν ωκεανός από άρπες και θείες φωνές. Ξαφνικά ο ουρανός άνοιξε σε άβυσσο φωτός. Χιλιάδες λαμπρά όντα την κοιτούσαν και στη λάμψη μιας αστραποβόλας ακτίνας, της παρουσιάστηκε με ανθρώπινη μορφή ο ήλιος των ήλιων, ο Μαχαντέβα. Και τότε κατακλυσμένη ολότελα απ’ το Πνεύμα των κόσμων, παρέλυσαν οι αισθήσεις της και μέσα στη λήθη της γης σε μια ατελεύτητη ευδαιμονία, συνέλαβε το θείο τέκνο.»

Ο Schure σ’ αυτό το σημείο υποσημειώνει:

«Εδώ είναι απαραίτητη μια παρατήρηση για το συμβολικό νόημα του θρύλου. Σύμφωνα με τη μυστική διδασκαλία των Ινδιών, η ανθρώπινη ψυχή είναι κόρη του ουρανού… Ο πατέρας και η μητέρα λοιπόν δεν γεννάνε παρά μονάχα το σώμα του παιδιού, γιατί η ψυχή έρχεται από αλλού.»

Το Βισνού Πουρανά λέει σχετικά με την σύλληψη του Κρίσνα: «Κανένας δεν μπορούσε να κοιτάξει τη Δαβάκι, τόσο έντονο ήταν το φως που την έλουζε. Και αυτοί που παρατηρούσαν την αίγλη της, ένοιωθαν ταραγμένο το πνεύμα τους.»

2) Η ζωή και η διδασκαλία του Κρίσνα, είχαν μερικές ομοιότητες με τη ζωή και τη διδασκαλία του Χριστού.

3) Ο Κρίσνα δεν σταυρώθηκε. Σκοτώθηκε από τοξότες, μετά από πολλαπλά κτυπήματα από τα βέλη τους. Αντίθετα ο Χριστός δήλωσε ότι θα θυσιαζόταν για να λυτρώσει μ’ αυτόν τον τρόπο τους ανθρώπους.
Κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο του (Edouard Schure: «Οι Μεγάλοι Μύσται» Κεφ. Κρίσνα)

Krishna p.101 JPG

Edouard Schure: «Οι Μεγάλοι Μύσται» Κεφ. Κρίσνα, σ.101

4) Μπορεί η ιστορία να υπονοεί έμμεσα «ανάσταση» του Κρίσνα, όμως στην περίπτωση του Χριστού έχουμε ΑΠΟΫΛΟΠΟΙΗΣΗ του υλικού του σώματος, η οποία προκάλεσε ένα εκτυφλωτικό φως που έγινε αιτία να απεικονιστεί (φωτογραφηθεί) η μορφή του στο σάβανο που τον τύλιγε, στην Ιερά Σινδόνη. (Βλέπε: The Real Face of Jesus Chist)
Το σχετικό απόσπασμα από το βιβλίο του (Edouard Schure: «Οι Μεγάλοι Μύσται» Κεφ. Κρίσνα)

Krishna p. 102

Edouard Schure: «Οι Μεγάλοι Μύσται» Κεφ. Κρίσνα, σ.102

Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Dionysus

Dionysus

article-800_html_6bd70a61

Σφραγίδα του 3ου αιώνα μ.Χ. – Μουσείο του Βερολίνου. Ο Ορφέας επί άγκυρας: Το εν λόγω εύρημα βρίσκονταν στο μουσείο του Βερολίνου, αλλά καταστράφηκε από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς κατά την διάρκεια του Β΄ Π.Π.

Γιατί ενώ η σφραγίδα αναγράφει το όνομα του Ορφέα, δηλώνεται ότι ο «εσταυρωμένος» είναι ο Διόνυσος;
Κατά τον Απολλόδωρο: «Εύρω Ορφεύς τα Διονύσου μυστήρια», «διό και τας υπό Διονύσου γενομένας τελετάς Ορφικάς προσαγορεύεσθαι».
Ο Ηρόδοτος συνονομάζει τα Ορφικά και τα Βακχικά μυστήρια. Οι Ορφικοί ενσωμάτωσαν ως την κυριότερη θεότητά τους, την αρχαιότερη μορφή του Διονύσου, ως οντότητα του κάτω κόσμου με την προσωνυμία Ζαγρεύς (=ο μέγας κυνηγός).

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΟ

Ο Διόνυσος:
1) Δεν έζησε το 500 π.Χ (όπως λανθασμένα αναφέρει το βίντεο)

2) Δεν γεννήθηκε από Παρθένο:
Στην Ελληνική Μυθολογία, ο Διόνυσος γεννιέται από τον μηρό του πατέρα του (Δία), στη νήσο Ικαρία, και παραδίδεται σε δώδεκα νύμφες ή υδάτινα πνεύματα, τις Υάδες, οι οποίες γίνονται τροφοί του θεϊκού παιδιού. Αργότερα, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για την υπηρεσία τους, οι Υάδες εξυψώθηκαν στο ουράνιο στερέωμα όπου γίνονται ο αστερισμός των Υάδων.

Ο Δίας τοποθέτησε το βρέφος στον μηρό του εν αγνοία της Ήρας και το έβγαλε στο φως την κατάλληλη στιγμή, όταν ολοκληρώθηκε η κύησή του. Εξαιτίας του γεγονότος ότι γεννήθηκε ανάμεσα στα αστροπελέκια του Δία, ο Διόνυσος έφερε την επωνυμία πυριγενής και εξαιτίας του γεγονότος ότι συνέχισε την κύησή του στον μηρό του πατέρα του μηρορραφής, διμήτωρ και δισσότοκος.

3) Η Διονυσιακή λατρεία δεν έχει κανένα κοινό με τη Διδασκαλία του Χριστού.

4) Στα Ορφικά Μυστήρια (κατά την εαρινή ισημερία) συνέβαινε ο θάνατος του Διονύσου του Ζαγρέως ο οποίος κατασπαράζεται από τους Τιτάνες. Όμως παρεμβαίνει η Θεά Αθηνά και σώζει την καρδιά του, η οποία θεωρείται ως η έδρα της ψυχής του, την οποία τοποθετεί στην κνήμη του πατρός της Διός όπου κυοφορείται ξανά και γεννιέται εκ νέου, ως ο Διόνυσος ο Άνθιος, ο οποίος κατόπιν μεταμορφώνεται στον Διόνυσο τον Ελευθερέα.

Αυτό που κάποιοι χαρακτηρίζουν ως ανάσταση ‒για κάποιες θεότητες‒ είναι επαναγέννηση στην ύλη. Σε καμία όμως από τις αναφερόμενες θεότητες δεν προκύπτει αποϋλοποίηση της σάρκας.

Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΙΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ!
 

Ο ΜΙΘΡΑ

Mithra

Mithra

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΝ ΜΙΘΡΑ

Ο Μίθρα είναι γιος του Αχουρα-Μάζδα, μεσίτης μεταξύ του ανώτερου Σωτήρα και των ανθρώπων. Κατέβηκε στη γη για να νικήσει τον Αριμάν, το πνεύμα του κακού και να σώσει τους ανθρώπους.

Ο τρόπος που γεννήθηκε είναι πολύ συμβολικός, βγήκε ενήλικας μέσα από έναν βράχο (βρέθηκαν πολλές τέτοιες παραστάσεις σε ναούς) στις 25 Δεκεμβρίου. Την άφιξή του την αντιλήφθηκαν πρώτα κάποιοι βοσκοί, οι οποίοι τον είδαν να βγαίνει φορώντας ένα φρυγικό καπέλο και να κρατά στο ένα χέρι ένα μαχαίρι και στο άλλο έναν αναμμένο δαυλό. Η σημαντικότερη αναπαράστασή του είναι αυτή του Ταυροκτόνου Μίθρα, η οποία βασίζεται στον εξής μύθο:

Ένας ταύρος (από τα πρώτα όντα που έπλασε ο δημιουργός Ορμούζ) έβοσκε σε ένα λιβάδι. Ο Μίθρα τον είδε και προσπάθησε να τον πιάσει από τα κέρατα. Μετά από πάλη με τον Ταύρο κατάφερε να τον σύρει έως την σπηλιά του. Την ώρα όμως που ο Μίθρα κοιμόταν, ο ταύρος το έσκασε. Βλέποντας ο Αχουρα-Μάζδα, τον ατίθασο ταύρο, έστειλε τον αγγελιοφόρο του, ένα κοράκι, να πει στον Μίθρα να σκοτώσει τον ταύρο. Ο Μίθρα στενοχωρήθηκε και δεν ήθελε να το κάνει, έπρεπε όμως να υπακούσει στις εντολές του θεού. Έτσι λοιπόν, κατάφερε να ξαναπιάσει το ζώο και την ώρα που έμπηγε το μαχαίρι του στον λαιμό του Ταύρου, ξεπήδησαν μέσα από το σώμα του ζώου όλα τα ιαματικά φυτά και βότανα, από το νωτιαίο μυελό του βγήκε το σιτάρι και από το αίμα ξεπήδησε η άμπελος (το κρασί ήταν το ιερό ποτό των μυστηρίων). Με αυτήν λοιπόν την θυσία ο Μίθρα, έγινε ο δημιουργός πολλών χρήσιμων όντων για τους ανθρώπους.

Η θρησκεία του Μίθρα έχει μερικά κοινά στοιχεία με το Χριστιανισμό. Θεωρείται μονοθεϊστική, έχει την έννοια του σωτήρα, και μάχεται το κακό. Στις 25 Δεκεμβρίου λάμβαναν χώρα σε ολόκληρη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μεγαλοπρεπείς εορτές, όπου έπαιρναν μέρος και πολλοί χριστιανοί. Γι’ αυτό και η Εκκλησία αναγκάστηκε να ορίσει την ημέρα αύτη ως εορτή των Χριστουγέννων στη Ρώμη.

mithras1xm3

Ο Μίθρα σκοτώνει τον ταύρο

Σχετικά με τον θάνατο του Μίθρα, το μόνο στοιχείο έρχεται από τον Χριστιανό Τερτουλλιανό στο τέλος του 2ου αιώνα μ.Χ ο οποίος αναφέρει ότι έχει την αμυδρή ενθύμηση, ότι ο Μίθρα «εισήγαγε μια εικόνα ανάστασης».  

 

Πηγές που συμβουλεύτηκα:
Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια του ΠΥΡΣΟΥ (1935)
Edouard Schure: «Οι Μεγάλοι Μύσται», Κεφ. Κρίσνα
W.R. Haliday, The pagan Background of early Christianity, Liverp. 1928, σελ. 282
Π. Τρεμπέλα Μυστηριακαί θρησκείαι και Χριστιανισμός, Αθήναι 1932, σελ. 23
http://www.impantokratoros.gr/7F74DBCC.print.el.aspx
http://www.apologitis.com/gr/ancient/stayros.htm#
http://www.impantokratoros.gr/7F74DBCC.print.el.aspx
Μπρατσιώτης Παν. Ι., Καθηγητής της Βιβλικής Ιστορίας, Μ.Ε.Ε., τόμος Στ, λήμμα Άττις
Ορφέας και Ορφισμός, μέρος πρώτο, Αντί Προλόγου, Νίκος Βαρδιάμπασης, ένθετο Ιστορικά, Εφημερίδα Ελευθεροτυπία, 23 Δεκεμβρίου 2004, τεύχος 266, σελ. 5
http://el.wikipedia.org/wiki/Διόνυσος#cite_ref-1
http://lykomidis.wordpress.com/2009/10/14/ο-συμβολισμοσ-του-θανατου-και-της-ανασ/
http://zenithmag.wordpress.com/2011/12/22/η-απαγορευμενηη-ιστορια-των-χριστουγε/
http://asiaminor.ehw.gr/Forms/fLemmaBody.aspx?lemmaid=5333

Πατήστε PAGE [2] για να δείτε τα σχόλια που έγιναν γι’ αυτό το άρθρο στο παλιό site

Similar posts

Κανένα σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Ακολουθήστε μας στο Google Plus